یکشنبه, ۶ آذر ۱۴۰۱ / قبل از ظهر / | 2022-11-27
تاریخ انتشار : ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۰:۵۷ |
156 بازدید
۰
1

قبول داریم که فوتبال قابل پیش بینی نیست و داربی ها کاملا غیرقابل پیش بینی تر. اینکه تیم برتر لزوما برنده نیست شاید حرف درستی باشد اما تیم بهتر قاعدتا نمایش جذاب تری را ارائه می دهد. در این پست راه و روش های تفکرات گل محمدی را برای پیروزی در داربی ۹۵ مرور میکنیم.

به این پست امتیاز دهید
۱//۲//۳//۵/۴

قائدی را قفل کن و ترابی را راه بنداز. این شاید هم ساده ترین و هم بهترین راه برای این است که پرسپولیس برنده دربی ۹۵ باشد. به نقل از ورزش ۳ و به گزارش مجله آنلاین هفتگ، داربی چند چند می شود؟ پیش‌بینی در فوتبال امری مبتنی بر یک سری داده ها و بخش دیگرش متکی به شانس و اقبال است. حتی بهترین آنالیزورها با سری ترین اطلاعات کامل نمی‌توانند، دقیق و صحیح نتیجه را پیش بینی کنند. اما در مورد روند بازی که همان فرم یک تقابل نود دقیقه ای است شاید بتوان چیزهایی را به درستی حدس زد. به این واسطه می شود بدون تعصب و جانبداری گفت؛ بله، پرسپولیس روی کاغذ شانس بیشتری را نسبت به رقیبش دارد. از نوع بازی مالکانه، بهتر چرخاندن توپ در تمامی نواحی زمین تا ایجاد موقعیت های پرتعداد. اینها شاخص هایی است که می شود برتری را به پرسپولیس داد اما این همه ماجرا نیست و نخواهد بود.

سه داربی قبل که وظیفه هدایت قرمزها به عهده یحیی گل محمدی بود داده های فراوانی را به بیننده می دهد. هیچکس آن سه تساوی را که یکی از آنها در ضربات پنالتی منجر به شکست و حذف پرسپولیس در جام حذفی شد را صرفا از روی شانس تحلیل محتوا نمی‌کند. یک جای کار پرسپولیس قطعا می لنگید همان طور که برتری های یک بر صفر برانکو بر شالوده‌ شانس و اقبال بنا نشده بود طبیعتا در این تساوی ها هم نمی شود پای اقبال را به اصل ماجرا باز کرد.

اینک این چهارمین رودرویی یحیی و استقلال است. با آن اتفاقات آیا شما شهامت پیشبینی را دارید؟ مخصوصا اگر همین چند روز قبل تقابل سپاهان و پرسپولیس را دیده باشید. قصه تکراری قرمزها در لیگ بیستم این است؛ قبل از پیش افتادن به سان بالرینی زیبا و متبحر هنرنمایی می کنند و پس رسیدن به خواسته، لباس زیبا و فاخر را از تن خارج کرده و شبیه یک گلادیاتور فقط می خواهند دفاع کنند و زنده بمانند. شاید خیلی ها خرده بگیرند گل تساوی بخش سپاهان روی شانس و برخلاف موقعیت های دو تیم زده شد اما فوتبال همین است. نباید پس از پیش افتادن اصالت را فراموش کنی و بخواهی با دفاع (ولو منطقی) کار را تمام کنی. شاید هم بشود اما به بهای جان به لب کردن هواداران. هواداران پرسپولیس در لیگ بیستم چندین بازی تیم محبوب شان را به یاد دارند که پس از پیش افتادن تغییر حالت داده و سپس مجازات شدند. شاخص ترین آنها تقابل با ذوب آهن بود حتی چیزی نمانده بود مقابل فولاد و ماشین هم این مجازات تکرار شود. برابر سپاهان هم عینا قابل پیش بینی بود مشکل کجاست و ایراد چیست. اما راهکار تقابل با آن چه می تواند باشد؟نه قصد ارائه راهکار جدیدی داریم و نه می خواهیم به چیزی اشاره کنیم که مربی سطح بالا و باسوادی مثل یحیی و دستیارانش از آن غافلند! هرگز.

صد البته که یحیی خودش بهترین نفر برای تشخیص ایراد کار است. اما تنها لازم است یک فلش بک به یک سال و نیم قبل بزند، زمانی که خودش در مشهد بود و کالدرون سرمربی پرسپولیس. راز احیای پرسپولیس با کالدرون در نیمه‌ دوم، نیم فصل اول چه بود؟ کلید بازگشت، مهدی ترابی بود. اینکه پرسپولیس برنده دربی ۹۵ شود هم شاید کلیدش در دست وینگر چپی که بدون شک بهترین نمایشش در این چند سال به دوره کالدرون باز می گردد. آدرس دقیق تر می خواهید بازی رفت ذوب آهن و پرسپولیس در لیگ نوزدهم. تیم منصوریان توان کافی برای شکست قرمزها را در فولادشهر داشت اما همان طور که کالدرون قبل از بازی به شاگردانش گفته بود کلید پیروزی گل اول است؛شما تنها پیش بیافتید بعد از آن راهکار گل های بعد با من. پرسپولیس پیش افتاد و سریعا یک جابجایی درون زمین بوجود آمد؛ مهدی ترابی از وینگر چپ به کنار دست علیپور در خط حمله رفت. یک مهاجم با سرعت بالا، قدرت حمل توپ شگفت انگیز و مهم تر از آن ضربات نهایی. اگر گل محمدی پس از پیش افتادن برابر سپاهان از آن فرمول استفاده می کرد تردید نکنید پرسپولیس با ترابی ضربات بعدی را وارد می ساخت.

در داربی روز جمعه تصور کنید بازی در نیمه‌ نخست مساوی است یا اصلا شبیه سه دیدار قبل، استقلال پیش افتاده. حالا باز تصویرسازی کنید پرسپولیس گل تساوی و پیروزی بخش را بین دقایق شصت تا هفتاد می زند. طبیعتا حالا این بیست دقیقه باقی مانده مهم ترین دقایق بازی به شمار خواهند رفت. قرار است چه شود؟ همانند بازی با سپاهان به عقب بیاید و دفاع کند اما خبری از ضد حملات برق آسا نباشد و یا اینکه همانند داربی رفت، همچنان رو به جلو باشد اما موقعیت ها از دست برود؟ در هر دو صورت یک موضوع از اهمیت استراتژیک برخوردار است؛ کدام بازیکن در زمان ضد حملات در راس هرم هجومی، نقش فرار بزرگ را ایفا کند؟ اگر عالیشاه به بازی برسد شاید او نخستین گزینه باشد سپس عیسی و در آخر شهریار. دو نفر آخر سرعت لازم را برای استارت سریع ندارند اما عالیشاه توانش را دارد اما نخستین برنامه اش زمین خوردن درون هجده یا اطراف آن است.

در مورد پهلوان هم باید گفت احتمال گلزنی اش بسیار کم است او پیش تر فقط بار در این وضعیت صاحب موقعیت شد اما تا به امروز در لیگ برتر صفر گل زده در کارنامه دارد. پس چه کسی می ماند؟ بله درست حدس زدید مهدی ترابی مهاجمی که قدرت بدنی لازم را دارد. سرعت کافی در ساق هایش دیده می شود و به راحتی توان عبور از یار مستقیم را در وجودش می بینیم و در انتها ضربه زن قهاری است. ترابی کلید پرسپولیس برنده دربی ۹۵ است. دو تساوی و یک شکست حذفی تجربه گران‌ بهایی را در اختیار یحیی گذاشت و حالا جمعه شب وقت استفاده از آن است.استقلال در صورت رسیدن فرشید اسماعیلی (احتمالش زیاد است) خط حمله‌ خطرناکی را خواهد داشت اما از همین حالا می‌شود ستاره را یک نفر دانست؛ مهدی قایدی. اما عاقلانه تر آن است که پرسپولیس برای عبور از استقلال می بایست بیشتر به خط حمله‌اش متکی باشد. نه اینکه اصولا قایدی مهار ناپذیر باشد ، نه اینکه نتوان او را در گوشه ای از زمین گرفتار کرد . این ستاره ریز نقش در بازی رفت، نود و سه دقیقه کم سو بود اما در عرض تنها ۷ ثانیه ورق را برگرداند پس بدترین راهکار برای مهار او دل بستن به بازی تدافعی است. با احتساب وقت های اضافه در دو نیمه،در صوت تعویض نشدن او تقریبا نود و اندی دقیقه در زمین است. تصور کنید چند مهلت هفته ثانیه ای مهلت دارد؟ اما برای مهار او باید چه کرد؟ سایر اخبار ورزشی را در هفتگ دنبال کنید

لینک کوتاه خبر:
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مجله آنلاین هفتگ | مجله اینترنتی سینما و سریال 7TAG در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر اینصورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    نظرتان را بیان کنید